Ik ben, dus ik reis…
In een vorig artikel voor Camperkriebels schreef ik al dat mijn voorouders waarschijnlijk nomaden waren. Reizen zit me in het bloed — dat krijg je er niet zomaar uit.
Ik ben inmiddels zestig jaar jong, en sinds mijn vijftiende onderweg. Vanaf mijn vijfentwintigste vooral op de motor. Héérlijk! De wind onder je helm, de geuren, de kleuren, en achter elke bocht een nieuw avontuur.
De laatste jaren merk ik wel dat de lange ritten me wat zwaarder beginnen te vallen. In 2025 reed ik als onderdeel van de MRA Iron Curtain Trail zo dicht mogelijk langs het voormalige IJzeren Gordijn — van Hof in Zuid-Duitsland tot Szeged in Hongarije, met een extra lus door de beroemde bergpassen van Roemenië. Een fantastische reis, maar onderweg reed ik urenlang door stortregen en mist, en ergens op een Slowaaks geitenpad ging ik onderuit. Niets ernstigs gelukkig, maar ik voelde: het wordt tijd om na te denken over iets… comfortabelers.
Nog niet helemaal klaar met twee wielen…
In 2026 volgt de grote finale van de MRA Iron Curtain Trail. Samen met mijn maat Serge rijd ik het laatste traject, van Szeged in Hongarije tot Rezovo in Bulgarije, aan de Zwarte Zee. Alleen de heenrit al — 1610 kilometer in één dag — zegt genoeg. Tja, een beetje gek zijn we altijd geweest.
Maar wat een avontuur wacht daarna! Na Rezovo trekken we door naar Gallipoli in Turkije om de gedenktekens van de verschrikkelijke veldslag uit WO I te bezoeken. Vervolgens via Griekenland, Albanië, Noord-Macedonië, Kosovo, Bosnië en Herzegovina weer huiswaarts. Daarmee sluiten we vijf onvergetelijke jaren van de MRA Iron Curtain Trail af. Waarschijnlijk zijn we dan de enige motorrijders die het héle IJzeren Gordijn hebben gevolgd — van Grense Jakobselv in Noord-Noorwegen, aan de Barentszee, tot Rezovo aan de Bulgaars-Turkse grens.
Geen kampeerder, maar wel reizen met een camper?
Na die epische afsluiter in 2026 hang ik mijn reismotor — figuurlijk — aan de wilgen. Het is mooi geweest. Tijd voor comfortabel, droog reizen.
Nu moet ik eerlijk zeggen: ik bén eigenlijk geen kampeerder. Natuurlijk, ik heb wel gekampeerd — zelfs in Kenia — maar met de jaren heb ik de charme van wat extra luxe leren waarderen. Na een lange dag rijden, vaak in weer en wind, is er weinig fijner dan een goed hotel: een groot bed, een warm bad, een koud biertje en wat lekkers te eten.
Dus ben ik op zoek gegaan naar een reisvoertuig waarmee ik comfortabel kan reizen én toch mijn eigen bed bij me heb.
De zoektocht naar mijn ideale camper
Mijn broer reist al jaren met zijn vrouw in een camper, zelfs in de winter. Maar zijn camper is énorm! Alleen al bij het idee van smalle bergweggetjes of een snelle boodschap bij de lokale supermarkt breekt me het angstzweet uit. Nee, dat is niks voor mij.
Mijn eerste keuze was dan ook een compacte buscamper, eentje die gewoon in een normaal parkeervak past. Want ik zie mezelf niet drie weken op een camping staan — zeker niet met mijn twee kinderen die nog thuis wonen.
Ik wil de bus gebruiken zoals ik nu mijn motor gebruik: vaak alleen, gericht op de reis zelf. Onderweg lekker overnachten in de bus, maar als ik ergens langer blijf, dan boek ik een vakantiehuisje of hotel. Ja, ik geef het toe: ik ben verwend.
Met het gezin worden het vooral korte tripjes: twee in de bus slapen, twee in de voortent (denk ik). De zomervakanties blijven waarschijnlijk nog even in vakantiehuisjes. Maar ach, wie weet verandert dat nog.
Belangrijkste eisen? De bus moet heerlijk rijden, geschikt zijn voor lange ritten naar verre bestemmingen, en ook als ‘daily driver’ inzetbaar zijn. Thuis kan hij mooi voor de deur staan — eigen terrein, uit het zicht. En omdat ik hem deels zakelijk wil gebruiken, moest een leaseconstructie ook mogelijk zijn.
Na veel vergelijken bleven er twee favorieten over: de Ford Westfalia Nugget en de Mercedes Marco Polo.
En de keuze is…
Met gezonde spanning stapte ik binnen bij twee dealers. Even ruiken, zitten, luisteren, proefrijden — en eerlijk is eerlijk: ze maken het je niet makkelijk. De Ford is praktischer, ruimer, en een stuk vriendelijker geprijsd. De Mercedes is verfijnder, luxer, krachtiger.
Uiteindelijk heb ik geluisterd naar mijn onderbuik. En die zei: Mercedes Marco Polo!
Bij Hedin Automotive in Gent werd ik fantastisch geholpen door Lieven Daneels. Heldere uitleg, mooie presentatie, en samen hebben we de bus geconfigureerd — bijna alle opties aangevinkt (au!). Als alles goed gaat, wordt mijn prachtige witte Mercedes Marco Polo in maart 2026 geleverd. Jippie! Ikke dikke blij!
En een speciaal dankwoord aan Poptop Campers: ook daar werd ik geweldig ontvangen, maar zij hadden helaas niet de uitvoering die ik voor ogen had.
Dreaming of… a white… Mercedes Marco Polo…
Ja, ik droom er echt over. Weekends weg met mijn gezin, zwemmen op mooie campings, wandelen, fietsen, nieuwe plekken ontdekken. Met mijn oudste zoon bijzondere steden bezoeken. Wat een vooruitzicht!
En natuurlijk ga ik de bus helemaal naar mijn zin maken. Het MyRoute-app-logo komt er uiteraard op. Ik onderzoek al welke voortent het beste past, waar ik op maat gemaakte matrassen kan laten maken, treeplanken, bumperbescherming, Starlink-internet, een laadstation, iPads als TV, extra sloten, bearlock, marterbeveiliging, servies, koffieapparaat, compacte BBQ… vergeet ik nog iets?
Oh ja, één ding mag niet ontbreken: een constructie op het chassis voor een kleine motor. Want ja, het blijft kriebelen. Ik zie het al voor me: ergens op een prachtige plek, de bus laten staan, het motortje pakken, rugtasje mee, even boodschappen doen — of gewoon een stukje rijden.
Wat is het leven toch mooi!
Michel van Hagen
Directeur & Founder MyRoute-app
www.myrouteapp.com
www.mraironcurtaintrail.com
https://info.myrouteapp.com/camper/
www.youtube.com/@Myrouteappforyou
www.youtube.com/@mraironcurtaintrail